Internationaal

Het BOIC op Internationaal vlak

Doorheen de hele geschiedenis van de Olympische Beweging hebben de leden van het BOIC zich in de verschillende internationale sportbonden en in de internationale olympische beweging weten te onderscheiden. Zo volgde Graaf Henri de Baillet-Latour, de organisator van de Spelen van Antwerpen van 1920, de enige Olympische Spelen trouwens die ooit in ons land plaatsvonden, in 1925 de stichter Pierre de Coubertin op aan het hoofd van het Internationaal Olympisch Comité. Hij bleef de functie van voorzitter tot aan zijn overlijden in 1942 uitoefenen.
Toen Jacques Rogge in 2001 als voorzitter van het IOC werd aangesteld, werd het BOIC het enige nationale olympische comité dat twee voorzitters aan de olympische beweging geleverd heeft.
Ook op Europees vlak zijn een aantal initiatieven uit het BOIC ontsproten. Zo lag Raoul Mollet, één van de vorige BOIC-voorzitters, aan de basis van tal van initiatieven zoals onder andere het oprichten van de EOC’s. Een andere BOIC-voorzitter, Jacques Rogge, lanceerde in 1991 het eerste Europees Jeugd Olympisch Festival (EJOF) in Brussel, België.

Graaf Maxime de Bousies, van 1894 tot 1901
Commandant Reyntiens, van 1901 tot 1903
Graaf Henri Baillet-Latour, van 1903 tot 1925, lid van het uitvoerend comité van 1921 tot 1926, voorzitter van 1925 tot zijn overlijden in 1942
Baron Edouard de Laveleye, van 1919 tot 1939
Baron de Trannoy, van 1939 tot 1957
Rodolphe William Seeldrayers, van 1946 tot 1955
ZKH Prins Albert van Luik, van 1958 tot 1964
Prins Alexandre de Merode, sinds 1964 tot aan zijn overlijden in 2002; voorzitter van de medische commissie
Graaf Jacques Rogge, sinds 1991; ondervoorzitter van de medische commissie, lid van het uitvoerend comité sinds 1998
Voorzitter van het IOC sinds 2001
Baron François Narmon, van 2002 tot 2004