"De omstandigheden van de tweede run waren niet te vergelijken met die van de eerste run: nu zag ik tenminste iets", lacht een opgeluchte Van den Bogaert. "Het was werkelijk dag en nacht verschil. Ik ben alleszins blij dat ik de knop heb kunnen omdraaien na die eerste manche. Het was nog geen perfecte run - er waren nog altijd dingen die ik graag beter zou gedaan hebben - maar mijn algemeen skiniveau komt hier wel naar buiten: ik haal hier veel jongens in en nader uiteindelijk nog vrij dicht op de top-30."

"De doelstelling voor de tweede manche is gehaald, de eerste wil ik liefst zo snel mogelijk vergeten", vat Van den Bogaert zijn olympisch toernooi samen. "Ik ben blij dat ik heb kunnen laten zien dat ik kan skiën. Een rampscenario, zoals Bart Mollin er in de eerste manche uitgaan, is me bespaard gebleven. Daar zou ik een zeer onvoldaan gevoel aan over gehouden hebben. Op deze manier kunnen afsluiten is altijd beter dan er uit te gaan."

Op de vraag of hij in de tweede run soms risico's heeft geschuwd om er zeker van te zijn dat hij ging finishen, is Van den Bogaert duidelijk. "Neen, want anders eindig je niet op drie seconden van de toppers. Het gaat zo snel dat je gewoon niet na kan denken zonder in de fout te gaan. Gewoon het verstand op nul en naar beneden duiken. Dat het in de eerste manche fout is gelopen, kan ik mezelf niet verwijten want ik maak een fout op een plek waar ik geen hand voor mijn ogen zie.Dat was gewoon het noodlot."
Over zijn toekomst wil Van den Bogaert zich nog niet uitspreken. "Dit seizoen ski ik sowieso uit en in mei zitten we rond de tafel om te zien wat we nog kunnen doen. Ik heb het gevoel dat ik nooit beter geskied heb dan nu én dat er nog progressie mogelijk is. De zin om te skiën is er nog wel en ook mijn familie staat volledig achter mij. Blijft nog het financiële luik. Opnieuw zonder trainer gaan werken zie ik niet zitten en dus moeten er centen op tafel komen. Om mijn contract bij Bloso verlengd te zien, moest ik hier de top-16 halen maar dat was sowieso te hoog gegrepen. Ik hoop dat ze me delibereren. Het verhaal van Jerke Van den Bogaert, de skiër, is nog niet af wat mij betreft."

Jerke of Jeroen Van den Bogaert? "Officieel Jeroen, maar ooit wordt het Jerke"

Iedereen kent hem als Jerke Van den Bogaert, maar officieel heet de Belgische skiër Jeroen. Heel even toch nog, zo vertelt hij.

"Mijn ouders gaven me de naam Jerke en zo staat het ook op mijn geboortekaartjes, maar omdat de ambtenaar van de dienst bevolking dat niet wou aanvaarden, werd het officieel Jeroen. Maar vroeg of laat laat ik mijn naam officieel veranderen in Jerke. Niemand die me kent spreekt me aan met Jeroen."

(Belga)